top of page
This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now

ปรับตัวสิ ทำไมผมจะไม่ปรับ ผมเปลี่ยนไปทำงานบนกล้องดิจิตอล ตั้งแต่ปี 2004 โน่น ใช้กล้องดิจิตัล Olympus E-1 ถ่ายงานส่งมาให้นิตยสาร IMAGE เป็นงานภาพประกอบบทความบ้าง เป็น assignment บ้าง และเป็นบทความเกี่ยวกับการเดินทาง ตอนนั้นมีความสุขกับเครื่องมือชนิดใหม่พอสมควร เพราะตื่นเต้นกับเทคโนโลยี แต่หยุดใช้ไปเมื่อวางแผนกลับบ้าน ขาย E-1 แล้วกลับไปใช้กล้องฟิล์ม เมื่อกลับมาทำงานพอร์ทเทรทช่วงแรกจึงหากล้องดิจิตัลตัวใหม่มาทำงานเพื่อแข่งกับเวลา ผมได้ Leica M8 มือสองมาจากน้องในเฟซบุ๊ค แล้วใช้ทำงานถ่ายพอร์ทเทรทบ้าง บันทึกระหว่างการเดินทางบ้าง แต่ไม่ค่อยได้ใช้บ่อยมากนัก ส่วนใหญ่จะใช้เป็นกล้องสำรองเมื่อถ่ายฟิล์ม หรือในงานที่ไม่มีเวลามากนัก


<-image id="ceb492_d30b4edc074e4f22ae397637044cefe2~mv2.jpg" class="hQ-4t " data-image-info="{"containerId":"5o31b","displayMode":"fill","isLQIP":false,"isSEOBot":true,"imageData":{"width":1080,"height":720,"uri":"ceb492_d30b4edc074e4f22ae397637044cefe2~mv2.jpg","name":"","displayMode":"fill"}}" data-bg-effect-name="" data-has-ssr-src="">
Leica m8 + Summicron 40 f.2


ผมตั้งใจทำงานแบบฟิล์มด้วยกล้องดิจิตัล เพราะคิดว่าอย่างไรก็หนีความทันสมัยไปไม่ได้ แต่เมื่อทำงานไปสักระยะ ผมไม่ชอบนิสัยตัวเองที่ต้องมาคอยดูภาพหลังจอบ่อยๆ พยายามหักดิบเลิกมอง แต่ก็เลิกไม่ได้ จึงเปลี่ยนวิธีคือใช้งานดิจิตัลให้เต็มที่ คือใช้ M8 ถ่ายแล้วเช็คแสง คอมโพสิชั่น ไปเลย เพื่อให้งานมันจบภายในไม่กี่วินาทีที่ถ่ายภาพ และโดยตั้งเป็นโหมด A เพื่อให้กล้องคำนวณการวัดแสง ผมทำงานได้ราบรื่นขึ้น ไม่พะว้าพะวงกับการวัดแสง แต่ขัดใจตรงที่แสงมันเปลี่ยนเมื่อเราเปลี่ยนคอมโพสิชั่น และรวมไปถึงไวท์บาลานซ์ จึงจำใจต้องกลับมาใช้เครื่องวัดแสงมือถือ และตั้งการถ่ายภาพเป็นระบบ M


เปลี่ยนเครื่องมือทำงาน เพื่อลดต้นทุนค่าฟิล์ม เพราะค่าจ้างลดลง มันก็พอได้ กระนั้นอนาคตมันยังโหมกระหน่ำ


เมื่อไม่มีการจ้างเพราะนิตยสารปิดตัวลง เล่มเเล้วเล่มเล่า เราจะทำอย่างไรกันต่อ ?

กลับไปทบทวนตัวเองสิ ว่าเราทำอะไรได้อีกบ้าง พี่พี่บางคนให้คำแนะนำอย่างมีความหวัง เมื่อโลกเปลี่ยนเราก็ต้องเปลี่ยน


เมื่ออาชีพมันไม่ตอบไลฟ์สไตล์ของอนาตคต สื่อกระดาษหายไปในหน้าประวัติศาสตร์ ไปเกิดใหม่อยู่บนออนไลน์ ไม่ต้องการช่างภาพฟรีแลนซ์ เพราะต้องการลดต้นทุน ฟิล์มไม่จำเป็น กล้องคุณภาพดีไม่จำเป็น มือถือก็ยังใช้ทำงานได้ เพื่อนช่างภาพบางคนไหวตัวได้ก่อน บางคนไปเปิดสตูดิโอให้เช่าถ่ายภาพ บางคนไปทำเวิร์คช้อปสอนถ่ายภาพ บางคนไปถ่ายภาพสต็อค บางคนไปเปิดร้านกาแฟ เพื่อที่จะยังได้ถ่ายภาพหล่อเลี้ยงใจ แต่ไม่สามารถทำเป็นอาชีพหลักได้ ต้องเปลี่ยนให้อาชีพที่รักเป็นงานอาชีพเสริม เพื่อนบางคนปรับตัวไปถ่ายภาพเคลื่อนไหว และเพื่อนบางคนรับงานช่างภาพเซอร์วิส โดยไม่หันไปทำอาชีพอื่น เพื่อนช่างภาพเหล่านั้นปรับตัวไปในแนวทางเดียวกันคือใช้เทคโนโลยีให้เป็นประโยชน์ เข้าไปแย่งเค้กที่มีอยู่ไม่มาก เมื่อการถ่ายภาพให้สวยงามไม่ได้เป็นเรื่องยากอีกต่อไปด้วยความช่วยเหลือของเทคโนโลยี เครื่องมือที่พอหามาใช้ได้ในราคาต่ำลง และการเรียนรู้อย่างฉับไวผ่านอาจารย์ Youtube


เป็นตัวของตัวเองสิ เป็นอย่างที่ตัวเองเป็น.... พี่พี่บางคนให้คำแนะนำอย่างมีความหวัง


115 views0 comments

Comments


bottom of page